5 vragen aan Eelco Sintnicolaas

31 mei 2017
Topatletiek Vorige

Tienkamper Eelco Sintnicolaas werd afgelopen weekend tweede op de Hypomeeting in Götzis. Hiermee plaatste hij zich niet alleen voor de WK Atletiek in Londen later dit jaar. Hij scherpte zijn oude Nederlands Record aan naar 8539 punten. Zo'n prestatie is natuurlijk reden voor ons om even met hem te bellen…

Hoe voel je je nu? Ben je al een beetje hersteld?
Nou ik voel me eigenlijk wel ok. Ik ben mijn meerkamp goed doorgekomen en heb nu gelukkig alle tijd om rustig aan te doen. Deze hele week kom ik niet op de atletiekbaan en ga lekker rustig uitfietsen. Maar ik voel me lang niet slecht. M’n stem is een beetje weg, maar die komt vanzelf ook wel weer terug.

Vanaf wanneer voelde je dat het goed zat?
Ik liep een PR op het eerste onderdeel, dat is altijd een lekker begin natuurlijk. Daarna kwam verspringen en dat had ik een tijd niet gedaan om het een en ander te ontlasten. Dan voel je toch spanning… en is het extra lekker om meteen in de eerste poging een goede afstand neer te zetten. Vantevoren voelde ik me goed en wist ik dat het met de vorm ook oké zat. Er kan altijd wat gebeuren natuurlijk, kijk maar naar twee jaar geleden. Toen voelde ik me ook goed maar viel ik over de horden van iemand anders.

Nadat ik de aanvangshoogte bij het polsstokhoogspringen gehaald had, wist ik dat het goed zat met de limiet. Speerwerpen ging wel lukken en dan kon ik rustig aan doen op de 1500m. Ik wist toen ook wel dat ik op koers zat voor de limiet en het Nederlands record…

Je vorige record was ook in Götzis, hoe komt het dat het daar dan steeds lukt?
Götzis is altijd de eerste. Voor meerkampers zijn er natuurlijk niet zoveel pogingen in een jaar. Je moet het in zo’n drie of vier keer laten zien. Dat het dan in Götzis lukt, is meer toeval. Het voordeel wat je hier had zit ‘m vooral in het tijdsschema. Je maakt geen lange dagen omdat het enkel een meerkamp toernooi is. Dat is veel fijner. Die lange uren in de kleedkamer wachten is mentaal en fysiek veel slopender.

Je hebt ervoor gekozen zelf je voorbereiding te doen, toch had je een coach langs de baan staan. Hoe zit dat dan?
Ik had Rudy (Bourguignon), een oud trainingsmaatje en goede vriend van me, gevraagd om me te ondersteunen. Hij kent mij en we hebben ook samen bij Vince getraind vroeger. Het is toch wel erg fijn om iemand te hebben die meekijkt met je aanloop en met wie je kan sparren. We hebben samen ook vooral lol gemaakt en van tevoren afgesproken er een leuk weekend van te maken. Het is mooi dat je dan samen zo’n goed resultaat kan vieren.

Hoe ziet de toekomst eruit?
Het is fijn dat de WK limiet nu op zak is. Je houdt toch rekening met alle scenario’s. Voor hetzelfde geld had ik de limiet niet gehaald en nog een meerkamp moeten doen… Dus die rust is erg fijn, ik heb heel veel tijd richting de WK. Ik ga in de tussentijd nog wel wat onderdelen testen en wat trainen met bijvoorbeeld Bart Bennema of Gert Damkat op de specifieke onderdelen. Misschien nog een weekje naar Frankrijk om met Rudy te trainen. Verder is de periodisering richting de WK nu eigenlijk hetzelfde, hard werken en dan gas terugnemen.